updated 04-07-2005

Dylan, onze Sint Bernhard

Met bemiddeling van de Sint Bernard Club is Dylan is in februari 2002 bij ons gekomen. Hij was toen net 2 jaar oud.
Dylan woonde bij Robert en Esther Smiesing waar hij het ook heel goed naar zijn zin had.

Onze hond is ontzettend lief, maar heel erg lui.

	Dit is een geliefkoosde houding van Dylan. Roepen we Dylan om mee te gaan wandelen, dan staat hij inderdaad snel op om op zijn kleedje te gaan liggen.
	Soms wil Dylan ook wel spelen. Als het niet te veel moeite is (gewoon alleen het touw vasthouden).
	Na gedane arbeid is het goed rusten.
	Dylan is gek op kinderen en kinderen op hem.
	Gelukkig is Dylan af en toe ook ondeugend. Van de keer daarna, toen hij door het ijs zakte hebben we geen foto. (82 kilo was te veel.)
	Dylan voelt zich het best als het niet zo warm is. Wij omschrijven dat soms als "hondeweer".
	Dat is ook heel fijn geborsteld worden,
	maar wel vermoeiend.

De Sint Bernard heeft een imposante kop, maar kan heel veel uitdrukkingen laten zien:

aandacht	dit is niet leuk	leuk, wat doe je?
	genieten	ben eigelijk druk bezig	volkomen onstspannen

Wandelen met Dylan doen we in de omgeving, ook daar kom je leuke plekjes tegen:
In de Twentsche Courant - Tubantia stond een leuke serie strips:
Uit de Twentsche Courant - Tubantia "de redder gered":

Letterlijk en figuurlijk een geweldige hond.

Begin van de pagina